Klara2

 

 

Piękna Bożym światłem

emptyImage

Ważnym budulcem naszej duszpasterskiej wspólnoty jest przyjaźń. Przyjaźń Franciszka i Klary była jedną z najpiękniejszych świętych przyjaźni. Klara była nazywana „roślinką św. Franciszka”, ponieważ wzrastała na ziarnie prawdy, jakie on zasiał. Poprzez poznawanie ich życia, charyzmatu, zaprzyjaźniamy się z nimi i otwieramy na innych, zawiązując w duszpasterstwie relacje na (dosłownie!) całe życie.

emptyImage

Święta Klara

Pochodziła z rycerskiego rodu. Mimo to nie poddała się losowi, jaki powinien przypaść jej z tego powodu. Uciekła z domu, by pójść za Franciszkiem (a my uciekamy od książek na wtorkowe spotkania 🙂 ). Przykład jego życia pociągnął ją do umiłowania czystości i ubóstwa. Klara była piękną kobietą, od której biło światło łaski bożej. Odchodziła ze słowami „Bądź błogosławiony Boże za to, że mnie stworzyłeś!”. Przyświecają naszym Niewiastom DA+.

emptyImage

Klara jest patronką hafciarek i koronczarek. Jako mała dziewczynka szybko nauczyła się haftować, w czym, według tradycji, była niedościgniona. Wraz z nauką haftowania, Klara przyjmowała od swojej matki naukę modlitwy, dzięki której później „zszyła się” z Bogiem.

emptyImage

Chociaż żyła w średniowieczu, jest patronką… telewizji. A to za sprawą niesłychanego cudu, jaki był jej udziałem już na łożu śmierci. Klara, która umiłowała Najświętszy Sakrament była zbyt chora, by udać się na adorację. Wtedy na ścianie jej celi „wyświetlił” się Jezus pod postacią chleba (niektóre źródła podają, że była to Pasterka).

emptyImage

A kto by się zastanawiał, czy to dobry wzór dla dzisiejszych kobiet, niech rozważy słowa ks. Słotwińskiego: „Była pojętą uczennicą i doskonałą mistrzynią kobiecości dbałej o swoje prawa; broniącej własnej godności w granicach uznawanych nie kaprysami ludzi, lecz wolą Bożą”.