Pokojidobro
emptyImage

W „Regułach” św. Franciszek wskazuje współbraciom, żeby wchodząc do jakiegokolwiek domu mówili „Pokój temu domowi”, a w swoim testamencie napisał „Pan objawił mi, abyśmy używali pozdrowienia «Niech Pan obdarzy Cię pokojem»” i tak też czynił Święty, czego potwierdzeniem są zachowane teksty i relacje współbraci.

emptyImage

Pozdrowienie „Pokój i Dobro” to bardzo stara formuła obecna nie tylko w Piśmie Świętym, ale też (już od 2000 r. p.n.e.!) w wielu tekstach starożytnego Środkowego Wschodu – używano jej w codziennych relacjach międzyludzkich i jako nagłówek listów w korespondencji Asyryjczyków, Babilończyków czy Egipcjan.
Pismo Święte niejednokrotnie mówi o pokoju. Pozdrowienia „Pokój wam!” używa choćby Zmartwychwstały. Życzenie to (i zalecenie) znajduje się też w wielu listach apostolskich.

emptyImage

Pokój jest niesamowitym, nieocenionym skarbem – św. Augustyn pisze, że „Pokój jest tak dobry, że nie można życzyć sobie, pragnąć czegoś bardziej drogiego lub posiadać coś bardziej pożytecznego”. Św. Franciszek zawsze był orędownikiem pokoju – głosił go w rodzinnym Asyżu i wielu innych miastach. Był swoistym zwiastunem braterstwa, unikania przemocy – „We wszystkich swoich mowach dążył do tego, by gasić nieprzyjaźń i kłaść fundamenty pod nowe warunki pokoju”.

emptyImage

Skąd jednak w takim razie pozdrowienie „Pokój i Dobro”? W „Legendzie Trzech Towarzyszy” można przeczytać: „Franciszek miał przed swym nawróceniem pewnego poprzednika, który przebiegał często ulice Asyżu powtarzając formułę «Pokój i Dobro!»”. To jedyne wspomnienie dotyczące tego pozdrowienia. Wydaje się więc, że nie jest ono oryginalnie Franciszkowe.

emptyImage

Nie umniejsza to jednak znaczenia tego pozdrowienia. Słowa „Pokój i Dobro” doskonale streszczają głoszoną przez Biedaczynę naukę – „oznajmiał pokój i językiem proroków kazania o zbawieniu”. Poprzez Dobro bowiem nie należy tu rozumieć rzeczy materialnych, ale owo najwyższe Dobro, czyli zbawienie duszy. Pozdrowienie to streszcza też wszystkie dobra Odkupienia i ich Autora – Chrystusa.